කොහොමද? ඉතින් ඔන්න මම හුඟ කාලෙකට පස්සේ ආයිත් බ්ලොග් එක පැත්තට ආවා. මේ දවස් වල පොඩි වැඩ වගයක් තිබුන නිසා කවියක් වත් ලියන්න වෙලාවක් තිබුනේ නෑ. මම තීරනය කලා මේක අලුත් පැත්තකට ගෙනියන්න. ඒ කියන්නේ කවිම ලියන්නේ නැතුව මගේ ආගිය තොරතුරු,ගැනත් මේකේ ටිකක් ලියන්න.අද ඉඳලා මම ඒ වැඩෙත් පටන් ගන්නවා.එහෙනම් ඔයාලට ජය !!!!!!!!!!!
Showing posts with label ජින්තු. Show all posts
Showing posts with label ජින්තු. Show all posts
Monday, October 3, 2011
වේලාව
6:30 PM
,
2 Comments
උනා ඇගේ කසී සළු
ලං උනා සීරුවෙන්
දැනුනි මහ සීතලක්
නැගෙයි රාගිනි මතින්
නෙතින් වැයෙනා වෙනෙන්
නැගෙයි තනු දහසකුත්
සිතින් යයි බොහො දුරක්
බයයි දැන් මට ගොඩක්
ආදරය හීනයකි
නොලැබෙනා බව සැබැවි
එහෙත් ඒ ආලයට
ආදරෙයි මම ගොඩක්
සිත කියයි මඟහරිනු.
නමුත්
එක සිතක් නොමැතිව
ආත්මාර්ථකාමීව
කෙසේ අත්හරිම්ද?
මල් කැකුලිය
ඔබව
තවත් එකියක
හදවතට ආ පලියට
Tuesday, July 5, 2011
වේලාව
2:29 PM
,
1 Comment
කලෙක මලක් සේ
සුවඳ දෙන
තවත් විටෙක ගඟුලක් සේ
මා හද පාරන
විටෙක මද පවන වී
මා ගත සනසන
තවත් වරෙක කුනාටුවක් වී
මා සිත හිස් කරන
නමුත්
මා පණ මෙන් ආදරය කරන
ආදරයයි
ඔබ.......
Monday, June 27, 2011
වේලාව
3:19 PM
,
1 Comment
තනිකම උරුම වූ
නිහඬ පාලු නවාතැන
නැත එදා මෙන්
කවුදෝ පැමිණ
කොඳුරයි.
සයිබර් අවකශයෙන්
නැවුම් වෙනසක්
අළුත් පැතුමක්
ගුලිවෙයි සිත් කොනක
ඇයයි
මුළු ලෝකයම
දැන් මට
Thursday, June 23, 2011
වේලාව
1:10 AM
,
1 Comment
සඳවන් මුහුනින්
ගලන සොමි කැලුමින්
නැහැවෙයි මා උමතුවෙන්
නිල්වන් දෙනෙත
මා දෙස බලමින්
ඉඟි කරයි සැනෙකින්
මෙලෙස අපි සිටියත්
ගතින් ලංවී තවමත්
සිතින් අපි දුරයි
ගව් ගනනක්
ඔබ ගුරු තුමිය
මා ගෝලයා
වන හෙයින්..
තැනක් අල්ලාගෙන
තුරුළු වී ඉඳහෙන
අයිස් පලම් එකක් ගෙන
දෙදෙනාම ලෙවකා
උදේට කෑ දවල්ට රෑට
කනදේ කියවමින්
කල් මරන
පුහු පුස් දෙයකි
ආදරය !!!
සුදු පරවියනි
ඔබ කොතැන සැඟවුනිද?
විසි වසක් තිස්සේ
දුක් ගැහැට විඳහාමත් වී
ලෙයින් රතු වුන අපේ රට
නැවත සනසන්න
සාමයෙ මල් සුවඳින්
අනේ එන්න !!
සුදු පරෙවියනි කෙසේ හෝ
සාමයේ හඬ නගමින්
සුදු පියාපත් විහිදමින්
මම මඟ බලා සිටියෙමි
ඔබ මා තුරුලට ගෙන
සොඳුරු කවි වදන් තෙපලමින්
දරුවකු ඇකයට ගත් මවක මෙන්
මා නලවන තෙක්
නමුත්
සංයෝග අතර සිරවුනු
මට නොහැඟුනෙමි
ඒ මියුරු බස්
වේලාව
8:17 PM
,
0 Comments
රැළි ගැසුනු නළල
වළ ගැසුණු මුහුණ
කුදු ගැසුන කොන්ද
දකින ඔබට ඇති වුනද
දරා ගත නොහැකි
පිළිකුලක්
මා ප්‍රියාවිය
කෙසේ පවසම් ද?
ආදරය කරනා බව
ඔබට මම
සයුරු රළ ඇති තෙක්
වේලාව
8:03 PM
,
0 Comments
සරා සඳ මෙන්
දිවි තඹර නැඟී
ඉර බටු තරුව මෙන්
සැනෙකින් බැස ගිය
ඒ සොඳුරු වසන්තය
කෙමෙන් දළු ලනු මැන
නැවතත් මලොවම එකළු කර
එදින එනතුරු
මම ඇඟිලි ගනිමි
වේලාව
7:40 PM
,
2 Comments
සොඳුරු දවසක් උදාවිය
නොදුටු කුමරියක්
කොහේදෝ සිට ඇවිදින්
මා හට තුරුළු විය
දින,, සති,, මාස,, ගතවිය
නමුදු
ඒ සොඳුරු මිහීරි මතකයන්
තවමත් අඳුරින්
මා හද වේලාගෙන
මුදවාගත නොහැකිව
ලතවෙයී මා හද.
එහෙත්,,,
කෙලෙස කියන්නද??
ඔබට යන්නට
මා සිත අතහැර
තවමත් මා හද ඔබ ලඟ
ළන් වුනත් සිතට ඔබ මා නොදැන,,,
අන්සතුය මා නුඹට හිමි නැතිය
ඉකිබිඳින ඔය නෙතඟ පිසලන්න
සනසන්න නොහැක මට කිසිදිනක
ඔය සුරත අරගන්න සිපගන්න
සඳ කුමරු වඩිවී යම් දිනක
තරු කැටද වැටි ඒ මඟ දෙපස
මඟ කියයී කුමරු හට වඩීන්නට
වේලාව
3:29 PM
,
0 Comments
Subscribe to:
Posts (Atom)
